Το ιστορικό του Ιδρύματος

 

Το Εθνικό Ίδρυμα Προστασίας Απόρων Παίδων Μακεδονίας “Ο Αριστοτέλης” υπήρξε για περισσότερο από 50 χρόνια μια κοιτίδα στοργής και περίθαλψης για όσα παιδιά βρέθηκαν ορφανά στα πέτρινα μεσοπολεμικά και μεταπολεμικά χρόνια.Τα παιδιά αυτά ήταν προσφυγόπουλα από τη Μικρά Ασία ή από πόλεις και χωριά της Βορείου Ελλάδας.

   

Η λειτουργία του Ιδρύματος ξεκίνησε το 1926 στην Καλαμαριά με την επωνυμία “Άσυλο Αλητοπαίδων”. Στην αρχή το Άσυλο στεγάστηκε σε ξύλινες παράγκες που είχαν κατασκευάσει οι Σύμμαχοι για την κάλυψη των αναγκών τους κατά τη διάρκεια των Βαλκανικών πολέμων και του Α Παγκοσμίου πολέμου. Λίγο πριν το 1937 το Άσυλο Αλητοπαίδων μετονομάζεται σε Αναμορφωτικό Ίδρυμα Μακεδονίας και λειτουργεί ως ΝΠΙΔ υπαγόμενο στο Υπουργείο Δικαιοσύνης.

Την περίοδο από τα τέλη του 1940 ως τις αρχές του 1946 τα ορφανά του ιδρύματος διωγμένα από τη μόνιμη στέγη που μόλις είχαν αποκτήσει βιώνουν εκτός από το φάσμα της πείνας και του θανάτου εφιαλτικές ημέρες συνεχούς περιπλάνησης και προσωρινών εγκαταστάσεων σε διάφορα ιδιωτικά σχολεία, των οποίων η λειτουργία είχε ανασταλεί εξαιτίας του πολέμου.

 

 

 

 

 

Στα χρόνια της λειτουργίας του προσφέρονται στα παιδιά εκτός των υλικών αγαθών που είναι άλλοτε ελάχιστα και άλλοτε άφθονα ανάλογα με το πολιτικό καθεστώς και την οικονομική επιφάνεια της χώρας, και εφόδια –γνώσεις (Σχολή Επαγγελμάτων και Τεχνών από το 1950), για να μπορέσουν τα παιδιά εξερχόμενα από την προστατευτική αγκαλιά του ιδρύματος να επιβιώσουν.

 

 

 

Οι περισσότεροι από τους απόφοιτους του Αριστοτέλη ήταν άριστοι τεχνίτες κυρίως μηχανουργοί, τορναδόροι, ξυλουργοί. Ήταν μια περίοδος μετά το Β Παγκόσμιο Πόλεμο που η Ελλάδα προσπαθούσε να στηθεί στα πόδια της και ήθελε να εξασφαλίσει τεχνίτες στους οποίους θα μπορούσε να στηριχθεί η ανάπτυξή της. Η τεχνική σχολή του Αριστοτέλη θεωρούνταν από τις καλύτερες στη χώρα. Τα ορφανά που εκπαιδεύονταν από το 1956 έως και το 1960 έφτιαξαν τα έδρανα της Βουλής των Ελλήνων.

 

 

 

 

Υπολογίζεται ότι ο συνολικός αριθμός των παιδιών που φιλοξενήθηκαν κατά καιρούς στον «Αριστοτέλη»φθάνει τα 19.500.

 

Η 17η Μαρτίου του 1983 , ημέρα διακοπής της λειτουργίας του «Αριστοτέλη»  αποτελεί για τους απόφοιτούς του «αποφράδα»  ημέρα . Μια περιπετειώδη και αξιοθαύμαστη πορεία , που ξεκίνησε δειλά-δειλά το 1926 από τις παράγκες του Ασύλου Αλητοπαίδων και που μέσα από αγώνες και σκληρή δουλειά  σημείωσε αλματώδη πρόοδο φθάνοντας στην Τεχνική και Επαγγελματική Σχολή, διακόπηκε απότομα και άδοξα το 1983 μετά από πενήντα επτά χρόνια συνεχούς παρουσίας.

 

Οι απόφοιτοι αντιστέκονται σθεναρά όπως άλλωστε έκαναν πάντα αγωνιζόμενοι με το ήθος και την κοινωνική τους δραστηριοποίηση για να συντηρήσουν ζωντανή στη μνήμη των ανθρώπων την προσφορά και το έργο του «Αριστοτέλη». Σκορπισμένοι πλέον σε κάθε γωνιά της Ελλάδος και του εξωτερικού, κάθε χρόνο συναντώνται την παραμονή της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού, θυμούνται όσους έφυγαν και δακρύζουν όταν το απουσιολόγιο γεμίζει.

“Έχουμε αγάπη ο ένας για τον άλλον. Είμαστε αδέλφια!” λέει ο Πρόεδρος του Πολιτιστικού Συλλόγου Αποφοίτων κ. Γιώργος Τσιφλόγλου και σφίγγει στην αγκαλιά του τους συντρόφους του.

Πηγή   Πηγή